محمد معتمدی خواننده موسیقی ایرانی تصویری از خود بر سر مزار استاد محمدرضا شجریان در شهر توس منتشر کرد.

این خواننده در صفحه اینستاگرام خود نوشت: “عید دیدنی، اول ماه مبارک رمضان، طوس، منزل ابدی استاد شجریان.

روحش شاد و یادش جاودان”

ایران آرت

«خبرجنوب تعطیلات» در شماره جدید خود با توجه به آغاز ماه مبارک رمضان به آداب این ماه در فرهنگ ایرانیان و رسوم رمضان در گوشه و کنار جهان پرداخته. در ادامه نیز مؤذن‌ها و اذان‌های ماندگار و چگونگی شکل‌گیری «ربنا»ی‌ استاد شجریان آمده است.

۲۶ فروردین ۱۴۰۰

خبرآنلاین: راز «ربنا»ی‌ استاد شجریان

ربنای استاد شجریان به توصیف هوشنگ ابتهاج:

ربنّا ...

« ...شما می تونین خدا رو باور نداشته باشین...»

هوشنگ ابتهاج (سایه)

استاد ماندگار آواز ایران، سال ها پیش این بیت را در قالب بیات اصفهان خوانده است. شاعر این ابیات نیز مرحوم سلطان علی بیگ رهی است.

از خرابی می گذشتم منزلم آمد بیاد
دست وپا گم کرده ای دیدم دلم آمد بیاد
سربه هم آورده دیدم برگهای غنچه را
اجتماع دوستان یکدلم آمد بیاد
استاد محمد صالح علاء ، شاعر معاصر درباره این بیت و تصنیف خاطره ای دارد از دوران کودکی اش:
نخستین بار که آواز ایشان (استاد شجریان) را شنیدم دانش آموزی بودم، آن جا که آقای مهرتاش تار و آقای نازنینی با اندامی کوچک و خلاصه شده،ضرب می زدند و استاد شجریان تصنیف سلطان علی بیگ رهی را در بیات اصفهان می خواندند: « از خرابی می گذشتم منزلم آمد به یاد،آخ دلم،آمد به یاد،(دو بار)آخ دلم آمد به یاد،منزلم آمد به یاد».
ایشان کلمه ی منزل را چنان ادا می کردند که معنی آن تا مرزهای جغرافیایی سرزمین عزیزمان رفت و آمد داشت، چنان که من، آن منزل در آواز ایشان را فراموش نکرده ام.

۱۴ فروردين ۱۴۰۰

عصر ایران:اثر هنری به یادگار مانده از استاد شجریان / خاطره صالح علا

استاد محمدرضا شجریان  خودروهای فراوانی داشته است یکی از شناخته‌ترین آنها تویوتا پرادو بوده است اما خاص‌ترین خودرو وی ، یک مرسدس بنز W109 بوده است.

بیت ران – سال 1350، مصادف با جشن‌های 2500 ساله ایران، تیم هماهنگ کننده جشن‌ها به دستور مستقیم محمد‌رضا پهلوی اقدام به خرید 60 دستگاه مرسدس بنز W109  کرد.

این مرسدس بنز‌ها برای مهمان‌های دعوت شده به مراسم و جا‌به‌جایی آن‌ها در نظر گرفته شده بود و به وسیله بانک تجارت شعبه بین‌الملی وارد ایران شده بود.

یکی از این مرسدس‌ها نیز برای پادشاه حبشه (اتیوپی کنونی) در نظر گرفته شده بود.

«هالیه سلاسی» پادشاه اتیوپی تنها پادشاه دعوت شده به این مراسم بود که با خودروی در نظر گرفته شده برای او، سفر خود را از تهران به سمت شیراز آغاز کرد.

هالیه سلاسی به همراه دو خودروی محافظ که پیکان‌هایی سفید رنگ بودند، تهران را به سمت شیراز ترک کرد.

هالیه سلاسی هدف خود از پیمودن تهران تا شیراز را با خودروی تشریفات خود، بازدید از منطقه‌های توریستی ایران و دیدن شهر‌هایی که بین تهران و شیراز هستند و لذت بردن از سواری مرسدس بنزW109، عنوان کرده بود.

این خودرو پس از پایان جشن‌های 2500 ساله به گاراژ سلطنتی بازگرداننده شد و با وقوع انقلاب، از سوی بانک ملت مصادره شد و پس از آن توسط بنیاد در مزایده قرار گرفت.

داستان این خودرو پس از انقلاب

سپس آقای «حمید کوشان‌فرنیا» که از پیشکسوتان ورزش اتومبیل‌رانی است، این مرسدس بنز را خریداری کرد و آن را مورد بازسازی و مرمت قرار داد.

پس بازسازی‌های انجام شده توسط آقای کوشان‌فر‌نیا، این خودرو توسط «محمدرضا شجریان» خریداری شد و برای 10 سال توسط استاد شجریان مورد استفاده قرار گرفت.

سپس به شهر جهرم رفت تا مالک جدیدی از آن استفاده کند.

پس از آن این خودرو از سوی آقای هانی اسعدی که خود یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌داران خودروی کلاسیک در ایران است، خریداری می‌شود.

مرسدس بنز W109 پس از انتقال به مشهد توسط آقای اسعدی مورد بازسازی اساسی قرار می‌گیرد و در ادامه به پیام توسل که خود استادی ماهر در زمینه خودرو است، انتقال می‌یابد.

این مرسدس در پایان توسط دکتر علی اصغر مربی، رییس کمیته کلاسیک استان یزد خریداری شد و در بهترین شرایط از آن نگهداری می‌شود.

اکنون فرصتی پیش آمد که با این خودروی ارزشمند در شهر بادگیر‌ها ملاقاتی داشته باشیم.

سایه و شفیعی کدکنی دیدار کرده‌اند و تصاویری از دو استاد بزرگ دیگر بر روی دیوار دیده می‌شود؛ چه قاب زیبا و ماندگاری.

صفحه اینستاگرام هوشنگ ابتهاج (سایه) تصویری از دیدار استاد ابتهاج با استاد محمدرضا شفیعی کدکنی در منزل سایه منتشر کرد.

به گزارش ایران‌آرت، در این تصویر که توسط مهرو ملالی و در پاییز ۱۳۹۵ خورشیدی ثبت شده، تصاویری از استاد شجریان و استاد لطفی از همکاران ابتهاج در موسسه چاووش بر روی دیوار خانه دیده می‌شود. سایه، شجریان و لطفی آثار مشترک ماندگاری را در موسیقی ایران خلق کرده‌اند.

صفحه اینستاگرام سایه این عکس را همراه با قطعه شعر زیر منتشر کرده است: 

هر چه با من بود و از من بود نیست

دست و دل تنگ است و آغوشم تهی است

صبرِ تلخم گر بر و باری نداد

هرگزم اندوه نومیدی مباد

ایران آرت

📅 تقویم سال ۱۴۰۰  مزین به تصویر استاد محمدرضا شجریان
 
طراحی و اجرای گرافیکی از جناب مسعود عظیمی

طبق اعلام دوستان این طرح قابلیت  جهت چاپ در ابعاد بزرگ با کیفیت بالا را داراست. در زیر فایل پی دی اف آن برای دانلود گذاشته شده است.

فایل pdf تقویم سال ۱۴۰۰ مزین به تصویر استاد محمدرضا شجریان - با کیفیت بالا جهت چاپ در ابعاد بزرگ

چرا مردم ایران این‌قدر استادشجریان را دوست دارند؟

این  فیلم نگاهی کوتاه به زندگی استاد بزرگ‌ موسیقی ایران دارد که در سال ۹۹ آسمانی شد.

۶ فروردین ۱۴۰۰

خبرآنلاین: چرا مردم ایران این‌قدر استادشجریان را دوست دارند؟

مستند «جریان شجریان» درباره‌ی استاد «محمدرضا شجریان» ساخته می‌شود

هم‌زمان با فرا رسیدن سال ۱۴۰۰ هجری شمسی از لوگوی مستند «جریان ‌شجریان» به کارگردانی «وحید سعیدی» با صدای این استاد رونمایی شد. این رونمایی مزین به دعای تحویل سال با صدای استاد محمدرضا شجریان است.
 
در توضیح این فیلم مستند آمده است: «شجریان یک جریان بی پایان است. جریانی جاودانه که از قرنی به قرن دیگر و از نسلی به نسل دیگر ساری و جاری است. این مستند روایتی است از این جریان مانا.»

عوامل «جریان شجریان» عبارتند از کارگردان: وحید سعیدی، نویسنده: احمد رنجبر، طراح لوگو: سیدعلیرضا میرزامصطفی، سازنده تیزر: میثم میرزایی.

۴ فروردین ۱۴۰۰

خبرگزاری مهر: لوگوی مستند «جریان شجریان» رونمایی شد

شجریان؛ خوشنویسِ آواز

شجریان دارای چنان استعداد و ممارستی در آموختن بود که سال ۱۳۴۹ توانست درجه ممتازی انجمن خوشنویسان ایران را اخذ کند. با این‌ حال هیچ‌گاه به دنبال اخذ درجات بالاتر در خوشنویسی نبود و تمرکز خود را تمام و کمال روی آواز گذاشت و خوشنویسی را برای خوشنویسی می‌خواست.

به گزارش ایسنا، عطا نویدی پژوهشگر موسیقی، در یادداشتی در ویژه‌نامه نوروزی روزنامه شرق درباره محمدرضا شجریان نوشت:‌ «خوشنویسی و موسیقی دو هنر دیرین مردمان این سرزمین هستند که از دیرباز پیوندی ناگسستنی نزد هنرمندان هر دو رشته داشته و دارند. کمتر خوشنویسی را می‌یابیم که با موسیقی ایرانی - به‌خصوص آواز شجریان - انس و الفت نداشته باشد و هنرمند موسیقی ایرانی، دلبسته به خطِ خوش و خوشنویسی نباشد.

محمدرضا شجریان اواسط دهه ۴۰ شمسی از مشهد به تهران مهاجرت کرد و از همان ابتدا نزد ابراهیم بوذری و سپس حسین میرخانی، خوشنویسی را آموخت. شجریان دارای چنان استعداد و ممارستی در آموختن بود که سال ۱۳۴۹ توانست درجه ممتازی انجمن خوشنویسان ایران را اخذ کند. با این‌ حال هیچ‌گاه به دنبال اخذ درجات بالاتر در خوشنویسی نبود و تمرکز خود را تمام و کمال روی آواز گذاشت و خوشنویسی را برای خوشنویسی می‌خواست.

خوشنویسی و آواز وجوه اشتراکی فراوانی با هم دارند. در هر دو هنر، شعر ابزار اصلی هنرمند است. در چشم صاحب‌نظران درک و فهم شعر و ادبیات ایران بیش از تکنیک و ادوات آوازی اهمیت دارد؛ چنان‌ که افراد زیادی که دارای صدای خوش و تحریرهای آن‌چنانی بودند و چون درکی از شعر نداشتند، آوازشان بی‌معنا و بدون مفهوم بود. خوشنویسی هم نیاز فراوان به فهم شعر دارد. شجریان جایی از استادش حسین میرخانی نقل می‌کند که تأکید داشت در یک مصراع، حداکثر می‌توان دو حرف را به‌صورت کشیده نوشت و شجریان همین وجه را در آوازش نمایان می‌کند.

گفتنی است که استادان آوازی همواره این نکته را گوشزد می‌کردند که تأکید و تحریر در شعر باید روی کلمات کلیدی و مفهومی باشد و در خوشنویسی نیز چنین ویژگی‌هایی همواره مورد توجه استادان و صاحب‌نظران بوده است. سلیقه در انتخاب شعر نیز یکی از مؤلفه‌های مشترک خوشنویسی و آواز است که شجریان در آواز آن را به کمال مطلوب رسانده چنان‌ که - هرچند اغراق‌گونه - نقل است هر آن چه شعر خوب و پرمایه در ادبیات کهن بوده است، شجریان آن‌ را به زینت آوازش آراسته است. در این مجالِ کوتاه، قصد نگارنده تنها اشارتی بر پیوند و مقایسه آواز شجریان و خوشنویسی بود و بسط و گسترش این مقوله را باید به مجالی دیگر و نظر پژوهشگران فرهیخته هر دو هنر سپرد. در پایان سخن باید به نقش برجسته محمدرضا شجریان در آواز ایران اشاره کرد و در مقایسه با استادان بنام خوشنویسی می‌توان او را با میرعماد سنجید. چنان‌ که امروز آرزوی هر خوشنویسی نزدیک‌شدن به سبک و سیاق میرعماد است، آوازخوانانِ آینده نیز قطعا چنین مقامی را برای شجریان قائل خواهند بود.»

۵ فروردین ۱۴۰۰

خبرگزاری ایسنا: شجریان، خوشنویس آواز