قسمت هایی از صحبت های مزدا انصاری در گفتوگو با ایلنا:
قانون کپی رایت
زمانی که آلبوم «آه باران» اولین همکاری من به عنوان آهنگساز و تنظیم کننده با استاد شجریان تولید شد، من هنوز در صدا و سیما کار میکردم. یادم هست مسئول تولید وقت که آقای زراعتگر نام داشت روزی آمد و به من گفت به جز یک اثر، دیگر قطعات آلبوم «آه باران» را روانه پخش کردهایم. در پاسخ به ایشان گفتم مگر من به عنوان آهنگساز و تنظیمکننده از شما چنین درخواستی داشتهام؟ یا شرکت «دل آواز» به عنوان صاحب اثر چنین اجازهای به شما داده یا مگر آقای شجریان از شما خواسته که آثارش را پخش کنید که شما چنین کاری کردهاید و در نهایت چه کسی اجازه کپی آثار را به شما داده که میخواهید آنها را پخش کنید؟! در نهایت نیز بدون هیچگونه توضیح و به راحتی قطعات آلبوم «آه باران» را به عنوان اینکه آثار ملی هستند از تلویزیون پخش کردند در صورتیکه برای آثار ملی نیز باید از صاحب اثر کسب اجازه شود. با این تفاسیر میتوان گفت صدا وسیما به راحتی آثار تولید شده را رسما پخش میکند!
بداهه خوانی
مقوله بداهه استادی بسیار میطلبد و به خوانندهای نیاز دارد که در این زمینه مهارت داشته باشد. بداههخوانی خواننده به توان بزرگانی چون زنده یاد غلامحسین بنان و استاد شجریان نیاز دارد که توان خلق در لحظه و درجا را داشتند. اگر خوانندگان امروزی این توانایی را ندارند اما با این حال میتوان به طراحی آواز پرداخت و این اتفاق تداعی کننده کار آهنگسازی خواهد بود، اما با ریتم آزادتر. طی این روند هم مقوله آواز حفظ شده و هم اینکه شکل امروزیتر به خود گرفته و برای مخاطبان نیز جذاب خواهد بود.
ایلنا