< میلاد یوسفی: دوش از بانگ نوایش اشکهایم ریخت دل

.

درباره من
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند

               *****
خسرو آواز ایران، شاه بی تاج و ردا
تاجبخش شعر و موسیقی و آوا و نوا
نام زیبایش محمد، بعد از آن لفظ رضا
اهل خاک ضامن آهو، "علی موسی الرضا"
گوهر دوران و دهر، سیمرغ و ققنوس هنر
مرد قرآن و خط و نقاشی و ساز و صدا
چون گشاید هر دو لب را بهر آغاز سماع
آید از حلقش برون بانگ "نوا" و "ربنا"
حافظ آواز ایران داده اند او را لقب
مهر و خورشید فروزان هنر گشته ست نما
گر بود "حافظ" لسان الغیب شعر و شاعری
او بحق باشد سروش باطن احوال ما
"آریا" گر شعر تو بر صفحه دل خوش نشست
بی شک آن را دان ز یمن یوسف خوشنام ما
نويسنده :آریا ایرانی
تاريخ: پنجشنبه بیست و سوم دی ۱۳۹۵ ساعت: 15:51

آهای بنده خدا یک وقت خدایی نکرده صدای زیبایی نداشته باشی برای خواندن که کلاغ های شهر از صدای دلنشین تو بیزارند و ممنوع صدایت خواهند کرد... آهای بنده خدا یک وقت خدایی نکرده با نوایت چنان دلی از خلایق خدا نبری که خلق پندارند همنشین خدا شده اند که ممنوع صدایت خواهند کرد... آهای بنده خدا یک وقت خدایی نکرده جز بیست خواننده برتر وبزرگ جهان نشوی(که به یقین اول است)که ممنوع صدایت خواهند کرد... آهای بنده خدا یک وقت خدایی نکرده نوایی را چند ساعت مداوم بی هیچ خطا و بی هیچ سازی جوری نخوانی که گمان برند این چند ساعت را به آوازی باضرب و آهنگ ساز گوش داده اند که ممنوع صدایت خواهند کرد... آهای بنده خدا یک وقت جایی زمانی ناخود آگاه نام شجریان از زبانت به در نشود که ممنوع صدایت خواهند کرد
پ:ن.به این دنیا و به خاک خودش ممنوع صدایش خواهی کرد به روز قیامت که باصدای ربنایش محشر آغاز شود چه خواهی کرد؟
پ:ن.دوش از بانگ نوایش اشک هایم ریخت دل
زاین غریبی در صدایش شاه شهرم را خجل

میلاد یوسفی

https://www.instagram.com/miladyousefi911/

95/10/23

موضوع: قطعه ادبی ,
برچسب‌ها: میلاد یوسفی